Tips om je droombaan of droombedrijf te creëren
Direct Toegang
X
Tips om je droombaan of droombedrijf te creëren
50% Complete
Vul je naam en e-mailadres in en ontvang het gratis eBook

Gouden kooi

Professioneel genetisch voorgeprogrammeerd? Of toch niet? Passion for Work-coach Ingeborg Leën kijkt verder dan het onderwijs…

Professioneel genetisch voorgeprogrammeerd? Of toch niet? Passion for Work-coach Ingeborg Leën kijkt verder dan het onderwijs…

Ken je dat, van die families waar bijna iedereen hetzelfde beroep uitoefent? Ondernemingen die van vaders op zonen en van moeders op dochters overgaan? Ziekenhuizen waar de helft van het verplegend personeel een bloedband heeft? Bakkers die al generaties lang volgens het geheime familierecept hun taarten bakken? Wel, ik kom ook uit zo een nest. Een onderwijsnest.

Korte samenvatting van mijn stamboom:

Ik: leraar. Moeder: onderwijzeres. Vader: leraar/schooldirecteur. Grootmoeder: onderwijzeres. Grootvader: onderwijzer/schooldirecteur. Overgrootvader: schooldirecteur.

Ik ben getrouwd met… een leraar. Schoonmoeder: kleuterjuf. Schoonvader: leraar.  Schoongrootvader: schooldirecteur.

Mijn oudste zoon van 18 maakt nu zijn studiekeuze: lerarenopleiding. Mijn jongste zoon van 12 heeft onlangs zijn carrièreplan geswitched van profvoetballer bij FC Barcelona naar leraar met als hobby jeugdtrainer bij het plaatselijke voetbalteam. Strak plan.

Dat is mijn nest. Veilig en stabiel, zeker vanaf het moment  dat je in een school genesteld raakt. En dat ging in mijn geval bijzonder vlot. Voor ik het wist was ik vastbenoemd. Uit het nest had ik meegekregen:  ga op je twee blote knieën zitten van dankbaarheid voor de luxe, de tijd, de (zogezegde) balans gezin/privé! En ook: proficiat, je hebt het behaald, veiligheid en stabiliteit zijn nog een generatie langer verzekerd.

Met die drive heb ik jarenlang gelukkig en zinvol in onderwijs gewerkt. Allerlei kansen gekregen en aangenomen. Veel ervaringen opgedaan.

En toen begon de onrust, het gepieker, het slechte humeur, het niet goed in mijn vel voelen. In mijn hoofd kwamen allerlei verklaringen over “wat is dit” aan bod, liefst mooi gelabeld: burn-out, bore-out , hooggevoelig, midlifecrisis…  Een geweldige loopbaancoach vermeldde tijdens het intakegesprek  de term “gouden kooi” en die kwam volop binnen: ik was de vogel die niet meer fluitend naar het werk ging. Samen zijn we gaan zoeken naar mijn E=mc2 via het programma ‘In 5 stappen weten wat ik wil’. Ik vond mijn missie: volwassenen in hun kracht zetten en (terug) in beweging brengen. Ik maakte dit via Personal Branding zichtbaar en kreeg zowel op school als daarbuiten nieuwe kansen om mijn missie in de wereld te zetten. Voor mij ging de deur van de gouden kooi open, binnen fluit ik een nieuwe melodie en buiten vlieg ik vrij. Geen idee waar de vlucht mij overal naartoe brengt. Het  nest kijkt intussen een beetje argwanend en gespannen toe.

Als loopbaancoach krijg ik regelmatig coachees uit onderwijs over de vloer. Velen met de nodige schroom (want ja, ik voel me gekooid maar het is wel goud hé). Velen met angst wat er uit de loopbaancoaching gaat komen (want ja, ik kan niks anders en er is ook niks anders). We gaan samen het proces aan en de uitkomst is voor iedereen anders. Wat me opvalt is dat er tijdens de coaching  zich vaak “toevallig” kansen aandienen. Vanuit de filosofie van Personal Branding vertalen we dat toeval als: wat je (on)bewust de wereld instuurt, komt  naar je toe.

Welke uitkomsten zie ik allemaal bij mijn onderwijscoachees? Om nog even in de metafoor van de gouden kooi te blijven: sommigen verlaten de kooi en maken een volledige carrièreswitch. Sommigen openen de deur en doen er al dan niet in bijberoep iets anders bij. Sommigen blijven er helemaal in maar kunnen een ander lied fluiten. En sommigen kijken anders en ervaren de kooi  nu als een volière met ruimte voor hun eigen missie.

En jij? Hoe zit het bij jou?

Vrolijk vliegend? Super, zing je lied!

Wachtend op het stokje tot je plots neervalt? Ik hoop dat ik je kan inspireren om niet te lang te wachten. Noch jij en je dierbaren, noch leerlingen, ouders, collega’s, noch het hele onderwijs is gebaat bij vogels die niet meer fluiten. Bekijk zeker ons programma ‘In 5 stappen weten wat ik wil’. Je kan dit volgen met loopbaancheques waardoor je 8 u coaching krijgt voor €80 (ook als je in het onderwijs werkt!). Vraag een gratis telefonisch kennismakingsgesprek met een Passion for Work-coach in je buurt.

Klant Leila breekt uit de gouden kooi en vertelt haar ervaring…

Klant Leila breekt uit de gouden kooi en vertelt haar ervaring…

“Benoem een succes uit je professioneel leven. Iets waar je met een goed gevoel aan terugdenkt omwille van je eigen bijdrage aan dat verhaal. Zaken waar je trots op bent”, vroeg Katrin me tijdens de VIP-coaching …

Ik glimlachte. Ik had zowat het grootste gedeelte van mijn leven tussen burn en bore out vertoefd. Dat ik nu dagelijks ’s ochtends terug kon opstaan zonder vermoeid en depressief terug neer te vallen vond ik elke keer een succes.

Ik sloot m’n ogen, ademde diep in. Een wervelwind aan gedachten slingerde voorbij. Eentje bleef terugkomen: dat laatste project, vlak voor ik ondernemer werd.

Eerst begreep ik het niet. Dat was toch geen succesverhaal? Het project was immers een grote flop geweest. Het was compleet gekanteld. Niet voltooid. Deadlines niet gehaald. Contracten niet vernieuwd. Drie project managers heb ik op 6 maanden tijd zien komen zonder en gaan met een burn-out… Er waren intriges geweest, politieke spelletjes, geroddel, manipulatie, racisme, seksisme, machtsmisbruik, bedrog, leugens,… Ik had m’n ogen niet geloofd. Wellicht daarom dat het zo lang duurde eer ook ik de handdoek in de ring gooide.

De oorzaak? Simpel.

Ik zat niet op mijn plaats. Ik deed niet wat de bedoeling was voor mij. Bepaalde aspecten van mezelf kon ik niet ontplooien. En ik had het niet door. Of, ik dacht dat het zo hoorde: elke dag afzien. In ruil voor een vast maandelijks medium-loon, bedrijfswagen, tankkaart, gsm, laptop, hospitalisatieverzekering, tandverzorging, maaltijdcheques en 30 verlofdagen. Wat had ik te klagen?

De aanleiding? Iets complexer.

Ik had het hotel geboekt met de meeste palmbomen, het mooiste zwembad en de beste 24/7 room service. Dat ik hierdoor op een taxi-rit van 1 uur van Cyber City in Kuala Lumpur, het Silicon Valley van Maleisië, zat, daar waar de kantoorgebouwen van mijn klant zich bevonden, kon mij geen barst schelen. Al maanden liep het project niet, en ik had een zinkend gevoel dat het niet ging lukken.  Het zou de eerste keer zijn dat ik de leiding had over een project dat compleet zou falen. Op z’n minst zou ik mezelf fysiek comfort gunnen.

Die avond leidde ik een belangrijke telemeeting. Een tiental stakeholders zouden van de partij zijn. Ik keek er niet naar uit…

Ik had de technische leiding over een grote verandering wereldwijd in de netwerkinfrastructuur van een multi-national met locaties in 70+ landen verspreid over 5 werelddelen. Ik vergaderde met VIP’s en voelde me compleet bored-out-of-my-mind. Ik was ‘gedropt’ geweest in een project dat al 1,5 jaar in crisis was. De klantenrelatie stond op een laag pitje toen ik erbij kwam. Ik voelde dat er iets niet pluis was. De manier waarop sommige VIP’s mij benaderden… ik kon mijn vinger er niet opleggen, maar iets in hun stem, de woordkeuze, intonatie… Wat niet werd gezegd, was toch aanwezig. Alleen kon ik niet scherp genoeg zien wat het was. Het voelde vijandig. Ik werd doodmoe van dit soort spelletjes.

Is dit nu later? Als je groot bent?

De eerste jaren had ik werken voor een multinational die IT diensten verzorgt aan andere multinationals wel interessant gevonden. Het is echt anders dan KMO’s. Boeiend was het om een kijkje te nemen achter de schermen van zulke economische reuzen. Ik was gestart als Helpdeskagent, en 10 jaar later zat ik als Transformation Consultant op business trip in hartje Azië.

Mijn ego kreeg hier een kick van, en mijn hart een kick-in-the-nuts.

Echter zou dat besef pas veel later komen. Ik was een workaholic, kon niet rusten, liep mezelf voorbij, en was hierdoor zeer geliefd bij sommige managers die de moeilijkste – en in mijn toenmalige mindset interessantste – projecten naar mij toe schoven. Ik groeide zo snel door binnen het bedrijf, dat mijn loon achterop hinkte. Interne administratieve problemen zorgden ervoor dat de beloofde loonsverhogingen die bij mijn nieuwe jobtitels hoorden langdurig op zich wachten. Anderen met een gelijkaardige functie hadden vaak het dubbele van mijn loon. De structuur van de organisatie kon niet volgen met de ontwikkeling die het bedrijf zelf faciliteerde voor mij. Ik groeide sneller dan mijn werkgever dat deed, en ik had het gevoel hiervoor afgestraft te worden.

Om mijn frustratie hierover te sussen, besloot ik dit te compenseren door voor meer comfort te kiezen op mijn business trips.

Uitgeput hing ik in de sofa van mijn junior suite toen de telemeeting afliep. Twee VIP’s hadden erg veel kritiek gehad op de kwaliteit van het werk van mijn teams. Met laptop op schoot was ik nog snel mijn hoofd aan het leegtypen om niet te vergeten wat op de meeting was gezegd, toen ik besefte dat de verbinding nog open stond op mijn telefoon.

Ik was niet de enige aan de lijn. Ik spitste mijn oren. En viel bijna flauw.

Ik was getuige van hoe de twee VIP’s lachten om de ernst waarmee ik had geantwoord op hun vragen. Hun plan was gelukt, zegden ze. Ze hadden druk kunnen zetten. Hun vragen zouden het project met genoeg vertragen om de contractuele deadline te missen. En dat was de bedoeling. Vanwege de strategie.

Welke strategie? Impulsief en in shock verbrak ik de verbinding. Koortsachtig dacht ik na… Had ik dat wel goed verstaan? Waarom wilden mijn klanten hun eigen project saboteren? Hadden zij er groter voordeel bij op die manier?

Ik belde mijn manager die mijn redenering bevestigde: als wij de deadline niet haalden, dan kreeg de klant een forse som terugbetaald. Zeven cijfers, die som. “Doe maar alsof je van niks weet,” had hij gezegd, “Jouw loon ligt er op het einde van de maand, ongeacht.”

Het gonsde in mijn hoofd. Het stormde in mijn hart.
Waar was ik in godsnaam mee bezig?

Er brak iets in mij.
Ik was er klaar mee.
Bijna twee jaar heb ik thuis gezeten. Ziek. Dodelijk vermoeid. Kapot van de stress. Triest. Kwaad. Razend. Op die klant. Op mijn werkgever.  Op de wereld.  Op het ‘systeem’. Het systeem was rot. Waarom bleven we met z’n allen gewoon verderdoen alsof er geen alternatief bestond?

Nog een laatste keer heb ik onderhandeld met mijn werkgever. Om te mogen vertrekken. Terugblikkend klinkt het absurd natuurlijk. Maar ik was bang (!) toen ik mijn ontslag gaf, en voelde me schuldig. Vooral toen ik werd gesmeekt om te blijven. Even dacht ik hun toestemming nodig te hebben.

Ik was een Valuable Resource, werd gezegd.
Ja. Juist daarom.
Het was voorbij. Mijn weg lag elders voortaan. Ik voelde het in elke cel van mijn lichaam.

Het laatste bod van de multinational die mij zoveel avontuur en lessen had gegeven, was 57% salarisverhoging, en ik ‘mocht’ de tijd te nemen die nodig was, maar alsjeblief wel terugkomen. Mijn sidderend doch onverschrokken hart wist echter gewoon: Nee.

Nee!

Als kind had ik nooit goed geleerd hoe en wanneer ‘nee’ te zeggen. Er was zo vaak, zo lang en structureel over mijn grenzen geweest. Stel je voor: hooggevoelig in een strenge katholieke school. Niet aan élke verwachting voldoen, betekende niet goed genoeg zijn. Ik was geprogrammeerd om tegen iedere uitdaging die op mijn pad kwam automatisch ‘ja’ te zeggen. Ik moest immers bewijzen dat ik goed genoeg was. Zonder in te checken of mijn lichaam mee was. Wat een kluwen van belemmerende overtuigingen. En wat had dit een gigantische impact gehad. Op elk niveau van mijn volwassen leven, zo bleek. Ik was grenzeloos op mijn werk en in mijn relaties. Het was nooit goed genoeg. Van rusten kreeg ik stress. En áls ik dan toch uitzonderlijk ‘nee’ zei, ging dat gepaard met schuldgevoelens, angst, agressie en verlies van contact met mezelf en de ander.

Deze specifieke ‘nee’, betekende veel voor mij.
Deze ‘nee’ was een XXXL en paste perfect.
Het was het begin van een grote ‘ja’. Tegen mezelf, mijn gezondheid en mijn sanity.

Intussen had ik een hele reeks opleidingen in persoonlijke ontwikkeling achter de kiezen – die verrukkelijke ThetaHealing techniek! – en ik wist wat ik vervolgens wilde doen.

Ik dacht, foert. Ik spring.

Ik dacht, ik kan maar beter beginnen bouwen aan iets dat echt gewoon klopt voor mij, hoe onwaarschijnlijk onbereikbaar het ook lijkt, dan blijven doen wat zonder enige twijfel naar innerlijke waanzin leidt.

  • What if I fall?
  • Oh, my darling, but what if you fly?

En ik sprong. En ik dacht: Waa! Hopelijk verschijnt hier ergens een vangnet want dat ondernemen gaat wel hard!

Maar geen vangnet te zien.
Zeer onverwacht waren het mijn vleugels die verschenen.

Waar ik vroeger succes definieerde als iets dat gevalideerd werd van buitenaf door een ander, ontdekte ik een andere waarheid over succes. Succes is voor mezelf. Alleen op die manier kan ik het beste van dienst zijn in onze samenleving en iets voor anderen betekenen. Voor mij is succes: me elke dag goed voelen in mijn lichaam, mensen helpen om zich te ontwikkelen en te bevrijden, de vreugde van groei en welzijn vieren, mijn leven en werk zodanig organiseren dat ik zo gelukkig en productief mogelijk ben. Het is waar míjn hart van zingt.

Katrin keek me ontroerd aan.
“Innerlijk leiderschap”, zei ze met een fonkeling in de ogen.

Dit is mogelijk het grootste succesverhaal van mijn leven. Het verhaal waarin ik leerde ‘nee’ te zeggen tegen wat mijn energie wegzuigt. Ik leerde over zelfrespect, respect voor anderen, samenwerken, verschillende culturen, eerlijkheid, mannen, én vrouwen, geld, corporations, eigenwaarde, en nog zoveel meer.

Dat bedrijf – wij waren 12 jaar samen geweest – was een gigantische, en soms groteske leerschool. En ik ben onherroepelijk afgestudeerd. De vervulling en vrijheid die ik nu als ondernemer ervaar, zijn voor mij het bewijs dat ik met grootste onderscheiding was geslaagd.

Leila is zaakvoerster van PrachtWerk en helpt hooggevoelige ondernemers met het opruimen van onbewuste overtuigingen die de groei van hun bedrijf tegenhouden.

En jij? Zit jij ook in de ‘gouden kooi’?

Wil je je carrièrepaspoort kennen, zodat jij weet welke ingrediënten jij nodig hebt om (weer) energie te krijgen van je werk? Bekijk dan ons programma In 5 stappen weten wat ik wil’.  Je kan dit programma betalen met loopbaancheques, waardoor je 8 u coaching krijgt voor €80. Contacteer ons voor een gratis telefonisch kennismakingsgesprek.

De uitkomst kan zijn dat je:

  • toch beslist om te blijven en anders naar je job en je bedrijf gaat kijken
  • beslist intern een andere functie te gaan doen
  • voelt dat het tijd is om een andere omgeving op te zoeken, zij het in dezelfde functie
  • de knoop doorhakt voor een ander bedrijf én een andere functie, om eventueel het pad van         ondernemerschap te bewandelen
  • Leila volgde VIP-coaching,omdat ze een grondige begeleiding wilde in het ondernemerschap. Deze coaching komt in aanmerking voor KMO-portefeuille. Je leest er hier meer over.
    Per jaar kunnen 15 mensen dit programma volgen bij Katrin.
    Contacteer ons voor een gratis telefonisch kennismakingsgesprek (vermeld dat je interesse hebt in VIP-coaching)

Onze filosofie
We werken vanuit de filosofie van Personal Branding. Wat dit is, waarom het steeds belangrijker wordt en hoe je er zelf mee aan de slag kan, lees je in het gratis eBook Personal Branding, wat je ontvangt door je naam en mailadres hieronder in te vullen.

Je job, een gouden kooi?

Je job, een gouden kooi?
De gouden kooi, wat is dat?

Een mooi salaris, aangevuld met mobiele telefoon, auto, carrièrekansen, leuke collega’s… Toch is dat voor sommigen niet (meer) voldoende. Misschien is de ‘houdbaarheidsdatum’ van je job wel overschreden? Velen dromen van ander werk. Weegt de zekerheid van een vast loon wel op tegen meer vrijheid? Ze zien echter geen mogelijkheid om te ontsnappen uit ‘de gouden kooi’ of durven de stap niet te zetten…

Wat is het gevolg?

Het gevolg is dat ze steeds meer vervreemden van zichzelf, dat ze in een negatieve spiraal terechtkomen, die een effect heeft op hun zelfvertrouwen, hun gezondheid, hun relatie… Ze stellen zich de vraag ‘Is dit het nu? Er moet toch meer mogelijk zijn?’. Tegelijk vinden ze dat ze niet mogen klagen…  Zeker als HSP-er heb je hier nog meer last van, omdat je geen werk kan doen enkel om geld te verdienen, het moet ‘zin’ hebben…

Mentaal ziekteverzuim en eventueel bore-out of burn-out zijn vaak het gevolg. Als je dokters, psychologen, therapeuten mag geloven zijn veel van de problemen waar mensen mee kampen, werkgerelateerd.

Wat is de oplossing?

We raden aan om je carrièrepaspoort op te maken. Hierbij ga je in kaart brengen wat voor jou belangrijk is, wat je goed kan én graag doet en wat je graag zou willen ontwikkelen. Hierdoor kan je een balans opmaken van je huidige situatie.

Wat zijn de mogelijkheden? Er zijn verschillende uitkomsten mogelijk:
  • je kijkt anders naar je huidige job en/of kan je job op een iets andere manier invullen en/of een nieuwe opleiding volgen: je blijft in hetzelfde bedrijf in dezelfde job
  • je ziet dat de waarden van je bedrijf wel passen bij die van jou, maar dat de functie niet meer klopt: je gaat intern iets anders doen
  • je ziet dat de functie klopt, maar de waarden niet: je gaat extern iets gelijkaardigs doen
  • je ziet dat zowel de waarden als je functie echt niet meer kloppen en bent klaar voor een echte carrièreswitch: misschien overweeg je wel freelancer te worden of je eigen berdrijf te starten, om te beginnen misschien in bijberoep naast je huidige werk?: je gaat extern iets (helemaal) anders doen.
    We promoten ‘de weg van de geleidelijkheid‘ en zullen impulsieve stappen niet aanmoedigen.
Kiezen voor jezelf?

Het leven is kort, en jij bent belangrijk! Jij beslist hoe je leven eruit ziet! Het is jouw leven, en van niemand anders. Vaak zien we dat mensen heel loyaal zijn tegenover hun werkgever. En zichzelf wegcijferen, en daarmee ook hun dromen en verlangens. Hierdoor maken ze zichzelf te klein…  We nodigen je uit loyaal te zijn aan jezelf. Ja te zeggen tegen wat je écht wil, nee te zeggen tegen wat je niet (meer) wil…

Bang voor de onzekerheid?

Alles wat bekend is, geeft vertrouwen. Het is perfect normaal dat je geneigd bent daaraan vast te houden. Vaak echter horen we klanten achteraf zeggen: had ik het maar veel eerder gedaan! Veranderen kan je echter leren.
In ons vervolgprogramma leren we je hoe je verlangen groter kan maken dan de angst. En dan zie je dat de onzekerheid over wat de toekomst brengt, veel minder erg is dan ongelukkig te zijn in je job. Wat heb je écht te verliezen? Het zou kunnen dat je het (een tijdje) met minder zal moeten doen, maar ook daar kan je creatief in worden. Er zijn zoveel mogelijkheden! We denken graag met je mee!

Aan de slag?

Wil jij je carrièrepaspoort kennen, zodat er beweging komt in deze uitzichtloze situatie? Bekijk dan ons programma ‘In 5 stappen weten wat ik wil’.  Je bent dan in staat om een balans op te maken van je huidige situatie, en ziet wel van bovenstaande mogelijkheden het best bij je past.

Dit programma komt in aanmerking voor loopbaancheques, waardoor je 8 u coaching krijgt voor €80.

Contacteer ons voor een gratis telefonisch kennismakingsgesprek met een Passion for Work-coach in je buurt!

Onze filosofie
We werken vanuit de filosofie van Personal Branding. Wat dit is, waarom het steeds belangrijker wordt en hoe je er zelf mee aan de slag kan, lees je in het gratis eBook Personal Branding, wat je ontvangt door je naam en mailadres hieronder in te vullen.

Carrièreswitch!? Niets is onmogelijk… Karianne getuigt.

Carrièreswitch!? Niets is onmogelijk… Karianne getuigt.

Vaak krijg ik de vraag of een carrièreswitch mogelijk is. Ik antwoord dan steeds volmondig ja. Graag deel ik het verhaal van Karianne, zij volgde bij ons een programma en verliet de ‘gouden kooi’. Intussen werkt ze als  dating- en relatiecoach.

Ik ben Karianne en ik ben opgeleid als sociaal wetenschapper, filosoof en manager. Meer dan zeven jaar werkte ik als strategisch analist en projectmanager bij de overheid. Ik was verantwoordelijk voor projecten rond leiderschap, communicatie en bedrijfswaarden. Daarnaast gaf ik workshops over preventie van zelfdoding en crisis counseling. De laatste twee jaar hield ik mij vooral bezig met analyse van cijfers. Het gaf mij voldoening om bij te dragen aan de maatschappelijke veiligheid. Ik was vastbenoemd.

Een perfecte job had ik, zo dacht ik…Toch voelde ik mij ontevreden en begreep ik niet waar dit vandaan kwam. In het begin dacht ik dat ik gewoon moest wennen aan de bedrijfscultuur. Ik probeerde mijzelf aan te passen. Toch voelde ik mij niet beter. De frustratie werd groter. Ik deelde mijn ongenoegen met een vriendin. 

Zij had deelgenomen aan een programma van Passion for Work. Vol lof sprak zij over haar ervaring. Dank zij dit programma had zij haar professioneel leven een wending gegeven en voelde zij zich gelukkiger. In eerste instantie voelde ik scepsis. Ik twijfelde of dit mij kon helpen om te weten wat ik wil op professioneel vlak en hoe ik dat kan bereiken. Ik wilde echt passie voelen in mijn job. Uiteindelijk motiveerde dit verlangen naar passie en het besef dat ik daarbij hulp van een professional goed kon gebruiken mij om deel te nemen.

Vooraf ontving ik een toolkit met de vraag om bepaalde opdrachten uit te voeren. Dit was een handige voorbereiding. Zo begreep ik meteen waarom ik frustratie voelde. Mijn job vereiste vaardigheden die ik wel heb maar die ik eigenlijk niet wil inzetten. Om je vol energie (E) te voelen, heb je nood aan een job waarin je gebruik kan maken van talenten die je hebt en wil gebruiken (Competentie) én je waarden (Motivatie). Dit is de bekende E = mC² formule van Katrin.

Het programma schonk mij inzichten die ik intuïtief al had, maar die ik nog niet helder genoeg kon zien. Zo zag ik onder meer een sterke mismatch tussen de talenten die ik wilde gebruiken en de mogelijkheden die ik kreeg. Naast mijn job als analist werkte ik namelijk als crisis counselor, maar er waren onvoldoende opportuniteiten om deze ervaring in te schakelen. Verder volgde ik trainingen in coaching en communicatie, maar ik had niet de mogelijkheid om hiermee mensen te helpen. Bovendien is de organisatie waar ik werkte gestoeld op hiërarchie, controle en onderdrukking van gevoelens – dit laatste staat letterlijk in de functiebeschrijving van kaderleden. Van nature ben ik een meanderende rivier. Ik wil nieuwe dingen proberen zonder voor elke stap toestemming te moeten vragen. Ik ben een gevoelsmens.

Dank zij de coaching heb ik vorm kunnen geven aan een werkleven dat veel beter bij mijn talenten past. Mijn passie ligt in het helpen van hogeropgeleide 30-plussers die worstelen met het hebben of vinden van een droomrelatie. Een lief vinden is immers niet moelijk, maar een maatje vinden die echt bij je past, dat is misschien nog moeilijker dan een geweldige job vinden. Het kan ook zijn dat je wel een partner hebt maar dat je niet weet hoe je met je schat kan communiceren om van je relatie een droomrelatie te maken.

Zelf heb ik jarenlang geworsteld in het land van Cupido tot ik een methode heb ontwikkeld en toegepast om de ware te vinden. Heel wat vooroordelen en verkeerde attitudes stonden bij mij in de weg van het vinden van ware liefde en ik stel vast dat ze anderen ook hinderen, vaak zonder het te beseffen. Een droomrelatie komt je niet in de schoot geworpen, maar het bestaat dus wel degelijk.
Intussen hebben mijn soulmate en ik onze relatie bevestigd met een baby. Samen maken ze mij dolgelukkig. Ik wil anderen heel graag helpen om dit geluk ook te ervaren. En dat doe ik.


Mijn principes en werkwijze bleken namelijk ook voor vrienden en vriendinnen te werken. 
Dit inspireerde mij om mijn kennis en vaardigheden aan te bieden als dating- en relatiecoach. Ik vind het heerlijk om naar mensen te luisteren, vragen te stellen en samen met hen de problemen in hun liefdesleven helder te krijgen en te overwinnen. Daarnaast zoek ik potentiële partners voor klanten.

Ik schrijf momenteel een boek en in de toekomst zal ik ook mini-boekjes en workshops aanbieden. Mijn diensten zijn in het Nederlands, Frans en Engels, want ik hou van talen en een internationale omgeving. Liefde kent ook geen grenzen! Als dating- en relatiecoach voel ik eindelijk passie voor mijn werk en ik gun jou hetzelfde! Je leest meer over mijn activiteiten op mijn site.

En jij? Ervaar jij passie in je werk?

Onze programma’s komen ook in aanmerking voor outplacement of als opleiding voor je bedrijf.
Je kan bij ons terecht met loopbaancheques en KMO-portefeuille. Door inzet van je loopbaancheques ontvang je 8 u coaching voor €80 (werkelijke waarde is €1100, Vlaamse subsidie).

Onze filosofie
We werken vanuit de filosofie van Personal Branding. Wat dit is, waarom het steeds belangrijker wordt en hoe je er zelf mee aan de slag kan, lees je in het gratis eBook Personal Branding, wat je ontvangt door je naam en mailadres hieronder in te vullen.

Contacteer ons voor een gratis telefonisch kennismakingsgesprek met een Passion for Work-coach in je buurt!